Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2018

Dogville

Την Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2018 θα προβληθεί η δραματική ταινία "Dogville" του Lars von Trier.

Σινεφίλ, Δράμα | 178' | Έγχρωμη | Δανία | 2003 | Ακατάλληλο κάτω των 15

Tο πιο δύσκολο κομμάτι σε κάθε τέλος είναι ότι πρέπει να αρχίσεις ξανά... Το Dogville αποτελεί την πρώτη ταινία της τριλογίας USA - Land of Opportunities, ακόλουθες είναι η Manderlay (2005) και η Wasington (2007). Η ταινία επικεντρώνεται στις σχέσεις των ανθρώπων, στο πόσο εύκολα ο καθένας μετατρέπεται σε σαδιστή, βασανιστή και εκμεταλλευτή του πιο αδύναμου.
Σκηνοθεσία: Lars von Trier
Σενάριο: Lars von Trier
Αφήγηση: John Hurt
Γλώσσα:  Αγγλικά

Η προβολή θα γίνει στον Πολιτιστικό Σύλλογο "Κ. Κανάρης" χάρτης (έναντι Ι.Ν. Παραβουνιώτισσας)
Ώρα: 20:45 | Η είσοδος είναι ελεύθερη!

Υπόθεση
Το Dogville αποτελεί μια παραβολή που χρησιμοποιεί ένα αρκετά μινιμαλιστικό σκηνικό. Στην Αμερική του ’30, η φοβισμένη φυγάς Grace (Nicole Kidman), που έχει διαφύγει από εγκληματίες, βρίσκει καταφύγιο στη μικρή πόλη Dogville, κοντά στα Βραχώδη Όρη. Εκεί της παρέχεται άσυλο, με αντάλλαγμα όμως να προσφέρει βοήθεια στους κατοίκους με τις καθημερινές δουλειές τους. Όσο όμως εμφανίζονται οιωνοί κίνδυνου με την αστυνομία και γκάγκστερ να την ψάχνουν, τόσο οι απαιτήσεις τους γίνονται μεγαλύτερες απέναντί της, ώσπου φτάνουν στα όρια της ασυδοσίας. Η κοπέλα υπομένει τα πάντα με σιωπηλό πόνο και παράλογη κατανόηση, αλλά δεν έχει πει την τελευταία της κουβέντα. 

Σκηνικά: Η ταινία διαδραματίζεται σε ένα αρκετά μινιμαλιστικό σκηνικό. Αν και υπάρχουν μερικοί τοίχοι και έπιπλα, το υπόλοιπο σκηνικό υπάρχει μόνο σαν λεπτές ζωγραφισμένες γραμμές, δηλαδή περιγράμματα, τα οποία, επιπλέον, έχουν γραμμένο σαν ετικέτα πάνω τους, το αντικείμενο το οποίο αντιπροσωπεύουν. Για παράδειγμα, υπάρχουν σχεδιασμένα τα περιγράμματα κάποιων θάμνων με φραγκοστάφυλα σε έναν κήπο, ενώ συγχρόνως υπάρχει εγγραμμένο δίπλα σε αυτό το περίγραμμα η επιγραφή Gooseberry Bushes (Θάμνοι με φραγκοστάφυλα). Επιπλέον, το γεγονός ότι δεν υπάρχουν τοίχοι μας επιτρέπει να παρατηρούμε ανά πάσα στιγμή τι κάνει ο καθένας. Αυτή η διαφάνεια προκαλεί μια αμεσότητα και ένα σμίξιμο του θεατή με τους ηθοποιούς. Αν και η συγκεκριμένη πρακτική είναι συνήθης στο μαύρο θέατρο, δεν έχει χρησιμοποιηθεί ποτέ σε ταινία (με εξαίρεση το Γουέστερν μιούζικαλ του 1954 Red Garters). Αυτή η μορφή δημιουργίας καταφέρνει να επικεντρώσει την προσοχή του θεατή στην υποκριτική και στην αφήγηση της ιστορίας, ενώ επιπλέον υπενθυμίζει στον θεατή την τεχνικότητα του έργου. Επιτρέπει δε την παρακολούθηση της δράσης σε πολλά επίπεδα. Ως αποτέλεσμα, είναι αρκετά επηρεασμένο από το θέατρο του Bertolt Brecht. Τα σκηνικά δεν ήταν δύσκολο να κατασκευαστούν, αφού τα διακρίνει η απλότητα: τοίχοι από κιμωλία, φανταστικές πόρτες, παρουσίαση μόνο των άκρως απαραιτήτων αντικειμένων. Από ψηλά η πόλη μοιάζει με σχέδιο τοπογράφου. Ακόμη, για να προσδώσει τη μέρα και τη νύχτα, ο Trier χρησιμοποίησε άσπρες και μαύρες κουρτίνες αντίστοιχα. Σε μερικές σκηνές, το μαύρο χρώμα κυριαρχεί έντονα για τονίσει και την αντίστοιχη σκληρότητα που κυριαρχεί. 
Παραλειπόμενα: 
• Η ιστορία στο Dogville χωρίζεται σε 9 κεφάλαια και έναν πρόλογο.
• Το Dogville αποτελεί το πρώτο μέρος της τριλογίας του Lars von Trier που τιτλοφορείται «USA - Land of Opportunities» ή «US and A». 
• Γυρίστηκε σε σουηδικό εργαστήριο ήχου, στο Trollhattan του Trollywood, κοντά στο Göteborg. 
• Η version που παρουσιάστηκε στις Κάννες ήταν 3 ωρών, ενώ αυτές που προβλήθηκαν σε άλλες χώρες έπεσαν μέχρι και σε 100 λεπτά. 
• Η ταινία παραλίγο να ακυρωθεί λόγω εκλογών στη Δανία. Η καινούρια κυβέρνηση αποφάσισε να περικόψει όλες τις δημόσιες δαπάνες. Έτσι, ο Lars Von Trier, που υπολόγιζε σε μια κρατική επιδότηση 1,2 εκατομμυρίων δολαρίων, είδε ότι η στέρηση των χρημάτων ήταν απαγορευτική σε μια φιλόδοξη παραγωγή των 10 εκατομμυρίων δολαρίων. Η κυβέρνηση τελικά έδωσε το πράσινο φως στο δανέζικο κινηματογραφικό ινστιτούτο για να επιχορηγήσει την ταινία.
• Σχετικά με το ρόλο της Nicole Kidman. Ο Trier ξεκίνησε με σκοπό να κάνει τριλογία με αναφορές στην Αμερική, με τους ρόλους γραμμένους για την Kidman. Φήμες αναφέρουν ότι οι managers της Kidman δεν ήθελαν να αναλάβει τον ρόλο, λόγω των αντιαμερικανικών μηνυμάτων που έχει η ταινία και τον αντίκτυπο που θα είχε στην καριέρα της. Τελικά, λόγω υποχρεώσεων, η Kidman δεν συμμετείχε στις υπόλοιπες ταινίες της τριλογίας.
• To Dogville είναι αφιερωμένο στη μνήμη της Βρετανής ηθοποιού Katrin Cartlidge, η οποία συμπρωταγωνιστούσε στο «Δαμάζοντας τα κύματα».
• Ο συμβολισμός κυριαρχεί στην ταινία: Ο τίτλος μπορεί να προέρχεται από το Dogma, δηλαδή θα μπορούσαμε να είχαμε την Dogmaville. Συν δημιουργός του κινηματογραφικού ρεύματος-σχολής «δόγμα 95» το οποίο δίνει έμφαση στην απλή τεχνική, για παράδειγμα γύρισμα με κινητή κάμερα, ήχοι μόνο από το σημείο λήψης κλπ.
• Ο Trier απογυμνώνει τα σκηνικά για να τονίσει τους ήρωες και την ιστορία.
• Πρόκειται για μια ιστορία τιμωρίας και εξιλέωσης. Μοιάζει με αρχαία ελληνική τραγωδία. Επιπλέον, τα ονόματα των παιδιών είναι αρχαιοελληνικά.
• Έχει κυκλοφορήσει σε DVD το «Dogs and Deer: Dogville Confessions» με τα making of της ταινίας, με διάρκεια περίπου μιας ώρας.
• Η ταινία παραλληλίζεται με το «Πείραμα», αλλά αντί για φυλακή έχουμε μια μικρή πόλη. 
• Η σχέση του Trier με τους ηθοποιούς είναι επεισοδιακή. Όταν η Kidman φρίκαρε στα γυρίσματα, ο Trier την πήρε μια βόλτα στα δάση της Σουηδίας και αφού φώναξαν, τα ξαναβρήκαν. «Όταν οι άνθρωποι γύρω μου περνάνε δύσκολες ώρες, τότε είναι που εγώ περνάω καλά!» είπε ο Trier. 
• Ο Trier είχε γυρίσει στην αρχή αρκετές σκηνές με Σκανδιναβούς ηθοποιούς, για να ελέγξει τις γωνίες της κάμερας καθώς και το φωτισμό του χώρου. Για μερικές σκηνές χρησιμοποίησε μέχρι και 100 κάμερες.
• Ο Trier έφτιαξε ένα δωμάτιο, όπως σε πολλά reality, στο οποίο οι ηθοποιοί πηγαίναν και έλεγαν μπροστά στην κάμερα ο,τι ήθελαν. Ήταν το κουτί της αλήθειας: Όλοι οι ηθοποιοί μίλαγαν, έκλαιγαν, γέλαγαν, εκμυστηρεύονταν και ξεσπάγανε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, μπροστά στην κάμερα. Κομμάτια από εκεί χρησιμοποίησε για το αινιγματικό trailer. 
(πηγή: Στέλιος Πούλιας, cine.gr)


Βραβεία
Η ταινία ήταν συνυποψήφια για το σημαντικό βραβείο Χρυσού Φοίνικα το 2003, στο Φεστιβάλ των Καννών, αλλά το Elephant του Gus Van Sant κέρδισε τελικά το βραβείο.
Η ταινία έλαβε τα εξής βραβεία:
• Βραβείο Bodil Καλύτερης Δανέζικης ταινίας - Lars von Trier (2004) 
• Βραβείο Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου Καλύτερου Σκηνοθέτη Lars von Trier (2003) 
• Βραβείο Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου Καλύτερου Κινηματογραφιστή - Anthony Dod Mantle (2003)
• Βραβείο Robert Καλύτερου Σεναρίου Lars von Trier (2004) 
• Βραβείο Νταβίντ ντι Ντονατέλο Καλύτερης Ευρωπαϊκής ταινίας - Lars von Trier (2004) 
• Βραβείο Robert Καλύτερου Σχεδιασμού Κοστουμιών - Manon Rasmussen (2004)
Αφίσα
Σύνδεσμοι
    en      
Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Lars von Trier | Σενάριο: Lars von Trier | Αφήγηση: John Hurt Πρωταγωνιστούν: Nicole Kidman, Lauren Bacall, Paul Bettany, Chloë Sevigny, Stellan Skarsgård, Udo Kier, Ben Gazzara, James Caan | Μουσική: χωρίς πρωτότυπη μουσική | Φωτογραφία: Anthony Dod Mantle | Γλώσσα: Αγγλικά | Χώρες Παραγωγής: Γαλλία, Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Δανία, Φινλανδία, Ιταλία, Σουηδία και Ολλανδία | Παραγωγός: Vibeke Windeløv | Εταιρείες παραγωγής: Filmek AB, Zoma Films UK, Canal+, France 3 Cinéma | Μοντάζ: Molly Marlene Stensgård | Διανομή: Trust Film Sales ApS | Κοστούμια: Manon Rasmussen | Γυρίσματα: Σουηδία (studio), Δανία (studio) 
Trailer

Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2018

Last Vegas

Την Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2018 θα προβληθεί η κωμική ταινία "Last Vegas" του Jon Turteltaub.

Κωμωδία | 105' | Έγχρωμη | Η.Π.Α | 2013 | Απαραίτητη γονική συναίνεση

Το Vegas χρόνια δεν κοιτά...
Με αφορμή το γάμο ενός φίλου τους, τρεις σχεδόν 70άρηδες κολλητοί και ο μέλλων γαμπρός ξεκινούν για το bachelor party στο Λας Βέγκας.
Σκηνοθεσία: Jon Turteltaub
Σενάριο: Dan Fogelman
Πρωταγωνιστούν: Michael Douglas, Robert De Niro, Morgan Freeman, Kevin Kline, Mary Steenburgen
Γλώσσα: Αγγλικά

Η προβολή θα γίνει στον Πολιτιστικό Σύλλογο "Κ. Κανάρης" χάρτης (έναντι Ι.Ν. Παραβουνιώτισσας)
Ώρα: 20:45 
Η είσοδος είναι ελεύθερη!

Υπόθεση
Ο Billy (Michael Douglas), o Paddy (Robert De Niro), o Archie (Morgan Freeman) και ο Sam (Kevin Kline) είναι κολλητοί από παιδιά. Όταν ο Billy, ο ορκισμένος εργένης της παρέας, ανακοινώνει ότι θα παντρευτεί την τριαντάχρονη φιλενάδα του, οι τέσσερις τους πηγαίνουν να γιορτάσουν το τελευταίο ελεύθερο σαββατοκύριακο του φίλου τους στο Λας Βέγκας. Το πλάνο είναι απλό: για ένα μόνο σαββατοκύριακο θα πάψουν να συμπεριφέρονται όπως αρμόζει στην ηλικία τους και θα ξαναζήσουν τις ένδοξες μέρες της νιότης τους. Βέβαια, το Λας Βέγκας, όπως και οι ίδιοι, έχουν αλλάξει άρδην στις δεκαετίες που μεσολάβησαν και η φιλία τους θα δοκιμαστεί με διάφορους τρόπους.
Τέσσερις κορυφαίοι ηθοποιοί του Hollywood ενώνουν τις δυνάμεις τους σε μια αθεόφοβη κωμωδία, που αποδεικνύει περίτρανα ότι το κέφι για ζωή δεν έχει σχέση με την ηλικία. Η φιλία, τα γεράματα και η ανεξάντλητη όρεξη για ζωή, για διασκέδαση βρίσκονται στο επίκεντρο της αστείας και ταυτόχρονα συγκινητικής ιστορίας. Το «Last Vegas» είναι μια ενδιαφέρουσα κωμωδία που ανοίγει ένα διάλογο πάνω στη φιλία και τα γεράματα.


Αφίσα
Σύνδεσμοι
en   https://www.imdb.com/title/tt1204975/en      
Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Jon Turteltaub | Σενάριο: Dan Fogelman | Πρωταγωνιστούν: Michael Douglas, Robert De Niro, Morgan Freeman, Kevin Kline, Mary Steenburgen | Μουσική: Mark Mothersbaugh | Φωτογραφία: David Hennings | Γλώσσα: Αγγλικά | Χώρα Παραγωγής: Η.Π.Α. | Παραγωγοί: Laurence Mark, Nathan Kahane, Amy Baer, Matt Leonetti | Εταιρεία παραγωγής: Good Universe | Μοντάζ: David Rennie | Διανομή: CBS Films, Universal Pictures | Κοστούμια: Dayna Pink | Τοποθεσίες γυρισμάτων: Ατλάντα, Λας Βέγκας, Νέα Υόρκη
Trailer

Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2018

Κατάσταση πολιορκίας

Την Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2018 θα προβληθεί το πολιτικό θρίλερ "Κατάσταση Πολιορκίας" του Κώστα Γαβρά.

Δράμα, Πολιτικό Θρίλερ | 115' | Έγχρωμη | Γαλλία | 1972 | Ακατάλληλο κάτω των 15

Βασισμένη στην αληθινή ιστορία της δράσης του Dan Mitrione στην Ουρουγουάη. Μια ταινία για το δικαίωμα στην εθνική ανεξαρτησία κόντρα στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.

Πρωτότυπος τίτλος: État de Siège, State of Siege
Σκηνοθεσία: Κώστας Γαβράς
Σενάριο: Franco Solinas, Κώστας Γαβράς
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Γλώσσα: Γαλλικά

Η προβολή θα γίνει στον Πολιτιστικό Σύλλογο "Κ. Κανάρης" χάρτης (έναντι Ι.Ν. Παραβουνιώτισσας)
Ώρα: 20:45 
Η είσοδος είναι ελεύθερη!

Υπόθεση
Στις αρχές του 1970, στην ευρισκόμενη κάτω από πολιτικό καθεστώς κατευθυνόμενο από την Δύση, Ουρουγουάη, νεαροί αντιεξουσιαστές απαγάγουν μεταξύ άλλων και έναν μυστικό πράκτορα των Η.Π.Α., τον Philip Michael Santore (Yves Montand), για τον οποίον πιστεύουν πως είναι πολιτικός απεσταλμένος της υπερδύναμης και εξειδικευμένος σε πρακτικές βασανιστηρίων. Μια ταινία για το δικαίωμα στην εθνική ανεξαρτησία κόντρα στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, βασισμένη στην αληθινή ιστορία της δράσης του Dan Mitrione στην Ουρουγουάη.
Παραλειπόμενα:
Στο μουσικό άλμπουμ συμπεριλαμβάνονται και τα εννέα θέματα που προορίζονταν για την ταινία. Ηχογραφήθηκαν στο Παρίσι τα Χριστούγεννα του 1972 και τους μουσικούς της ορχήστρας του Μίκη Θεοδωράκη συνοδεύει το Χιλιανό συγκρότημα Los Calchakis, συμβάλλοντας καθοριστικά στον ήχο και στο ύφος του συνόλου. Το πρώτο σκέλος αφορά στο ύφος των συνθέσεων που θυμίζουν πολύ το Canto General, έργο πάνω στο οποίο δούλευε εκείνη την εποχή στο Παρίσι ο Έλληνας συνθέτης. Το δεύτερο αναφέρεται στο γεγονός ότι ο σκηνοθέτης θεωρούσε τον αγώνα τον Τουπαμάρος αδιέξοδο, ενώ ο Έλληνας μουσικός έγραψε τα θέματα με ιδεαλιστικά ρομαντική διάθεση. Ένα μεγάλο μέρος της μουσικής αφαιρέθηκε από την ταινία επειδή ο Γαβράς θεώρησε ότι το επικό της ύφος θα έδινε στο θεατή άλλη αίσθηση από εκείνη που εξαρχής είχε στο μυαλό του.
Ο Γαβράς μετά το "Ζ", συνεχίζει το ταξίδι του ανά τον κόσμο εντοπίζοντας πολιτικές καταστάσεις που δύσκολα θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν δημοκρατικές, δίνοντας κι επισήμως σάρκα και οστά, ως κύριος εκφραστής του, σε ένα είδος το πολιτικό θρίλερ.


Βραβεία
• Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Ηνωμένων Εθνών - Κώστας Γαβράς (1974)
• Louis Delluc Prize Καλύτερης ταινίας - Κώστας Γαβράς (1972)
• Υποψήφιο για Χρυσή Σφαίρα ξενόγλωσσης ταινίας. 
Αφίσα
-
Σύνδεσμοι
en  en  
Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Κώστας Γαβράς | Σενάριο: Franco Solinas, Κώστας Γαβράς | Πρωταγωνιστές: Yves Montand, Renato Salvatori, O.E. Hasse, Jacques Weber | Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Φωτογραφία: Pierre-William Glenn | Γλώσσα: Γαλλικά | Χώρα Παραγωγής: Γαλλία | Παραγωγοί: Jacques Henri Barratier, Léon Sanz | Εταιρείες παραγωγής: Cinema X, Dieter Geissler Filmproduktion, Reggane Films, Unidis-Euro International Films Μοντάζ: Françoise Bonnot | Διανομή: Cinema 5 Distributing | Κοστούμια: Piet Bolscher | Γυρίσματα: Χιλή
Trailer

Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2018

Η Μεγάλη Απόδραση των 11

Την Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2018 θα προβληθεί η δραματική ταινία "Η Μεγάλη Απόδραση των 11" του John Huston.
Την προβολή οργανώνουν ο Πολιτιστικός Σύλλογος "Κ. Κανάρης" με τη συνδρομή της Κινηματογραφικής Λέσχης Ερέτριας για την οικονομική ενίσχυση του Α.Ο. Απόλλων Ερετρίας.

Περιπέτεια, Πολεμικό Δράμα | 116' | Έγχρωμη | Η.Π.Α. | 1981 | Κατάλληλο, επιθυμητή γονική συναίνεση


Το γκολ τους ήταν η ελευθερία…
Το σενάριο είναι εμπνευσμένο από ένα πραγματικό «ματς θανάτου» που έλαβε χώρα στην Ουκρανία το 1942.
Πρωτότυπος τίτλος: Escape to Victory
Σκηνοθεσία: John Huston
Σενάριο: Evan Jones, Yabo Yablonsky

Η προβολή θα γίνει στον Πολιτιστικό Σύλλογο "Κ. Κανάρης" χάρτης (έναντι Ι.Ν. Παραβουνιώτισσας) | Ώρα: 20:45

Υπόθεση
Β' Παγκόσμιος Πόλεμος και σ' ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης στα σύνορα Γερμανίας - Γαλλίας, το 1943, μια ομάδα, μικτή από συμμάχους, δέχεται να αντιμετωπίσει σ' έναν ποδοσφαιρικό αγώνα την εθνική γερμανική ομάδα. Στόχος των Γερμανών είναι να δυναμώσουν το ηθικό των στρατιωτών τους αποδεικνύοντας την ανωτερότητα των ναζί στο παιχνίδι. Οι αιχμάλωτοι, ποδοσφαιριστές των συμμάχων, έχουν οργανώσει στο διάλειμμα του αγώνα να δραπετεύσουν από τους υπονόμους μέσα από τα αποδυτήρια και με τη βοήθεια της Γαλλικής αντίστασης να φυγαδευτούν στην Ελεύθερη Ευρώπη.

Το πραγματικό γεγονός
Κίεβο 1942, ουκρανική πρωτεύουσα, (μέλος της Σοβιετικής Ένωσης τότε) στενάζει, όπως άλλωστε ολόκληρη η Ευρώπη, κάτω από τη γερμανική κατοχή. Ο Γερμανός Διοικητής, αποφασίζει πως θα ήταν πολύ καλό για το ηθικό των στρατιωτών του να διοργανωθεί, ένας ποδοσφαιρικός αγώνας ανάμεσα σε ντόπιους και σε επαγγελματίες Γερμανούς ποδοσφαιριστές που υπηρετούν τη θητεία τους στη Βέρμαχτ. "Η ανωτερότητα της Άριας Φυλής έναντι των υπανθρώπων ρωσο-ουκρανών Σλάβων είναι εμφανής σε όλους τους τομείς και φυσικά και στο ποδόσφαιρο" έλεγε.
Στις 9 Αυγούστου όλα ήταν έτοιμα για τον αγώνα. Από τη μια πλευρά η ελίτ της Βέρμαχτ και από την άλλη 11 ποδοσφαιριστές της Ντιναμό Κιέβου, και της Λοκομοτίβ Κιέβου οι οποίοι ήταν αιχμάλωτοι στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Ντάρμιτσα και τους οποίους οι Γερμανοί λίγες ημέρες πριν τον αγώνα, τους επέτρεψαν να τρώνε κανονικά και να προπονούνται. Την ομάδα συμπλήρωναν κάποιοι εργάτες Ουκρανοί, από ένα φούρνο που ήταν κοντά στο γήπεδο. Η ομάδα ονομάστηκε Start και την αποτελούσαν 8 παίκτες της Ντιναμό και 3 της Λοκομοτίβ. 
Ο αγώνας έγινε στο στάδιο της Zenit. Στις 5.00 το απόγευμα. Για διαιτητής "ορίστηκε" ένας αξιωματικός των Ες Ες. Λίγο πριν αρχίσει ο αγώνας ο αρχηγός της Start που έπαιζε με κόκκινες φανέλες και λευκά σορτσάκια μίλησε στους συμπαίκτες του: "Παίζουμε με κόκκινες φανέλες που δεν είναι το χρώμα της Ντιναμό ούτε της Λοκομοτίβ. Σας καλώ σήμερα όμως να παίξουμε για αυτό το χρώμα, που είναι το χρώμα της σημαίας μας της Σοβιετικής Ένωσης και να τους δείξουμε ότι αυτή η σημαία δεν χάνει ποτέ", είπε ο τερματοφύλακας και αρχηγός της Ντιναμό, MykolaTrusevych. Την ώρα που τελείωσε τον λόγο προς τους συμπαίκτες του, ο αρχηγός των Ουκρανών, μπήκε στα αποδυτήρια ο Γερμανός διαιτητής: "Ξέρω πως είστε μια πολύ καλή ομάδα, με πολύ καλούς παίκτες. Πρέπει όμως να ακολουθήσετε τους κανόνες και να χαιρετίσετε την γερμανική ομάδα με τον Ναζιστικό τρόπο πριν τον αγώνα." Μια φωνή από το βάθος του απάντησε και τον έκανε να εγκαταλείψει τον χώρο εξοργισμένος. "Το μοναδικό πράγμα που θα χαιρετίσουμε, θα είναι τα στρατεύματα σας όταν θα φεύγετε".
Πραγματικά όταν οι ομάδες συγκεντρώθηκαν στο κέντρο του γηπέδου, οι 11 Ουκρανοί δεν σήκωσαν το χέρι τους να χαιρετίσουν ναζιστικά. Την ίδια στιγμή το γήπεδο έβραζε σαν καζάνι, γεμάτο από Γερμανούς με το χέρι υψωμένο να φωνάζουν "Χάιλ Χίτλερ". Αντίθετα, οι παίκτες της Start μόλις τελείωσε ο Ναζιστικός ύμνος, έσφιξαν τις γροθιές τους σήκωσαν το χέρι τους και μετά το έφεραν στην καρδιά τους και φώναξαν τον χαιρετισμό του Κόκκινου Στρατού: " FizcultHuraaa", δηλαδή "Πάμε δυνατά, Ουράαα".
Το ημίχρονο έληξε 3-1 και αφού ο μέσος των Ουκρανών Goncharenko, χόρεψε όλη τη γερμανική άμυνα και στη συνέχεια κεραυνοβόλησε τον τερματοφύλακα. 
Στο ημίχρονο οι Ουκρανοί παίκτες δέχτηκαν και νέα επίσκεψη στα αποδυτήρια. Ήταν ο Γερμανός διοικητής της πόλης. Με ένα προσποιητό χαμόγελο και σφιγμένα δόντια εισέβαλε συνοδευόμενος από αξιωματικούς των Ες Ες και είπε: "Εντάξει μπορείτε τώρα να τα παρατήσετε. Δείξατε σε όλους τι αξίζετε, αλλά μέχρι εδώ. Είστε φανταστική ομάδα με απίστευτες ικανότητες και μας έχετε εντυπωσιάσει όλους, αλλά όπως καταλαβαίνετε, δεν μπορείτε να κερδίσετε. Δεν υπάρχει καμία τέτοια περίπτωση. Μέχρι εδώ. Σκεφτείτε τις συνέπειες των πράξεων σας..." Οι Ουκρανοί παίχτες ήταν προκλητικά αδιάφοροι όσοι ώρα μιλούσε ο ανώτατος Γερμανός αξιωματικός. 
Στο δεύτερο ημίχρονο η κάθε ομάδα σκόραρε από 2 φορές και 5 λεπτά πριν τη λήξη, ενώ το σκορ ήταν 5-3 υπέρ των Ουκρανών, ο Klimenko, ένας κεντρώος που έπαιζε όμως στα μπακ με την ομάδα της Start, πήρε την μπάλα, κατέβηκε αλλάζοντας με απίστευτη ταχύτητα πάσες με τους συμπαίκτες του, προς την Γερμανική περιοχή και εκεί ξεφτίλισε ολόκληρη την ομάδα επίλεκτων της Βέρμαχτ. Ο Klimenko, πέρασε με ντρίμπλες πέντε παίκτες της Γερμανικής άμυνας, και βρέθηκε τετ α τετ με τον Γερμανό τερματοφύλακα. Μια, δυο προσποιήσεις ο τερματοφύλακας πέφτει αριστερά και ο Ουκρανός τον περνάει από δεξιά. Όμως δεν σουτάρει προς το άδειο τέρμα, κάνει μια στροφή και ξαναπερνάει άλλη μια φορά τον τερματοφύλακα, ο οποίος ζαλίζεται και πέφτει κάτω. Ο Klimmenko φτάνει στην γραμμή του άδειου τέρματος χαμογελάει, γυρίζει την πλάτη του και σουτάρει επιδεικτικά με δύναμη προς το κέντρο του γηπέδου. 
Ο Γερμανός διαιτητής έξαλλος σφυρίζει την λήξη του αγώνα στο 85. Οι Γερμανοί επίσημοι άφριζαν από το κακό τους και αποχώρησαν αμέσως. Οι Ουκρανοί σαν μικρά παιδιά αγκαλιάζονταν και έκλαιγαν στο κέντρο του γηπέδου. Έξω από το γήπεδο οι Ουκρανοί πολίτες παραληρούν, ουρλιάζουν από χαρά, ζητωκραυγάζουν. 
Μια εβδομάδα μετά, το βράδυ της 16ης Αυγούστου όσοι παίκτες της Start, συμμετείχαν στον αγώνα, συνελήφθησαν από τους Γερμανούς. Η κατηγορία ότι ήταν μέλη της NKVD (μυστική αστυνομία της Σοβιετικής Ένωσης) ήταν βαριά και η ποινή ήταν μόνο μια: Θάνατος. Οι 11 παίκτες της Start κατηγορήθηκαν σαν κατάσκοποι. Και αμέσως οδηγήθηκαν στα κρατητήρια. Το πρώτο βράδυ στα κρατητήρια της Γκεστάπο ο Mykola Korotkykh πέθανε από τα βασανιστήρια. Την επόμενη μέρα έστειλαν τους υπόλοιπους στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Syrezky, λίγα χιλιόμετρα έξω από το Κίεβο στην περιοχής Babiyar.
Μέχρι τον Φεβρουάριο του 1943, οι περισσότεροι παίκτες εκτελέστηκαν ή πέθαναν από της κακουχίες στο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Ανάμεσα τους οι IvanKuzmenko, OlekseyKlimenko και ο αρχηγός MykolaTrusevich. Το τέλος του πολέμου, βρίσκει ζωντανούς μόνο τρεις από τους 11 παίκτες της Start. Τους FedirTyutchev, Mikhail Sviridovskiy και MakarHoncharenko...
Το 1971, έξω από το στάδιο της Zenit όπου έγινε ο αγώνας στήθηκε ένα τεράστιο μνημείο για τους 11 ήρωες. Δέκα χρόνια αργότερα το 1981, το στάδιο της Zenit μετονομάστηκε σε Start. Την ίδια χρονιά γυρίστηκε και η ταινία του Τζον Χιούστον.
(δημοσιεύτηκε στο βιβλίο 1916-1986 ΜΙΑ ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΑΙΝΙΩΝ του STUDIO ΠΑΡΑΛΛΗΛΟ ΚΥΚΛΩΜΑ. Το βιβλίο επιμελήθηκε ο Μπάμπης Ακτσόγλου).


Αφίσα
Σύνδεσμοι
en  en      
Συντελεστές
Σκηνοθεσία: John Huston | Σενάριο: Evan Jones, Yabo Yablonsky | Πρωταγωνιστούν: Sylvester Stallone, Michael Caine, Max von Sydow, Pelé, Bobby Moore | Μουσική: Bill Conti | Φωτογραφία: Gerry Fisher | Γλώσσα: Αγγλικά | Χώρα Παραγωγής: Η.Π.Α. | Παραγωγός: Freddie Fields | Εταιρεία παραγωγής: Lorimar | Μοντάζ: Roberto Silvi | Διανομή: Paramount Pictures | Κοστούμια: Tom Bronson | Γυρίσματα: Ουγγαρία, Γαλλία
Trailer

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2018

Ρέκβιεμ για ένα όνειρο

Την Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2018 θα προβληθεί η δραματική ταινία "Ρέκβιεμ για ένα όνειρο" του Darren Aronofsky.

Δράμα, Σινεφίλ | 102' | Έγχρωμη | Η.Π.Α. | 2000 | Ακατάλληλο για ανηλίκους

Το Ρέκβιεμ για ένα όνειρο βασίστηκε στο ομώνυμο βιβλίο του Hubert Shelby Jr. το 1978.  Μια ταινία σταθμός, με ερμηνείες που δύσκολα περνάνε απαρατήρητες και θεματικό άξονα που περιστρέφεται γύρω από διαχρονικά κοινωνικά προβλήματα σαν κι αυτό του εθισμού. Η ταινία θεωρείται ακατάλληλη λόγω των πολύ σκληρών σκηνών της. 

Πρωτότυπος τίτλος: Requiem for a Dream
Σκηνοθεσία: Darren Aronofsky
Σενάριο: Hubert Selby, Jr. (νουβέλα), Darren Aronofsky
Γλώσσα: Αγγλικά  

Η προβολή θα γίνει στον Πολιτιστικό Σύλλογο "Κ. Κανάρης" χάρτης (έναντι Ι.Ν. Παραβουνιώτισσας)
Ώρα: 20:45 | Η είσοδος είναι ελεύθερη!

Υπόθεση
Μια μοναχική χήρα η Sara Goldfarb (Ellen Burstyn), που θέλει πολύ σύντομα να αδυνατίσει για να εμφανιστεί σε ένα τηλεοπτικό παιχνίδι, εθίζεται σε χάπια διαίτης και οδηγείται στην τρέλα. Παράλληλα ο έφηβος γιος της Harry (Jared Leto) ονειρεύεται να γίνει μεγάλος έμπορος ουσιών ώστε να βγάλει πολλά λεφτά, και μαζί με  τη κοπέλα του Marion (Jennifer Connelly) και τον κολλητό του φίλο Tyrone (Marlon Wayans) βυθίζονται στην κόλαση των ναρκωτικών κάνοντας μια βουτιά σε αργή κίνηση από την ανία στην καταστροφή των ουσιών. 
Η ταινία απεικονίζει τέσσερις διαφορετικές μορφές εθισμού στα ναρκωτικά, που οδηγούν τους πρωταγωνιστές στον εγκλεισμό σε ένα φανταστικό κόσμο αυταπάτης και αυτοκαταστροφικής απόγνωσης που στη συνέχεια ξεπερνιέται από την πραγματικότητα, αφήνοντας τους ως κοίλα κελύφη του πρώην εαυτού τους. Το Ρέκβιεμ για ένα όνειρο, είναι μια απόλυτα απαισιόδοξη ταινία. Οι συνέπειες όλων εκείνων των πραγμάτων που αν «κατρακυλήσει» κάποιος και δεν ελέγξει, μπορούν να τον οδηγήσουν στην καταστροφή. Όλοι τους κυνηγούν το (φημισμένο) Αmerican Dream. Αλλά όπως πιστεύουν οι ίδιοι, θα πρέπει να «θυσιαστούν» για να το επιτύχουν.
Παραλειπόμενα:
• Ο σκηνοθέτης της ταινίας Darren Aronofsky ζήτησε από τον Jared Leto και τον ηθοποιό Marlon Wayans να απέχουν από το σεξ και τη ζάχαρη, ώστε να μπορέσουν να καταλάβουν το αίσθημα της εξάρτησης που έπρεπε να αποδοθεί στην ταινία. 
• Πολλοί από τους κομπάρσους που έπαιξαν στην ταινία ήταν, πραγματικά, χρήστες ουσιών. 
• Ο Leto έχασε 12 κιλά για τις ανάγκες των γυρισμάτων. Έτρωγε μόνο μικρές ποσότητες ωμών λαχανικών για δυο μήνες. Ήθελε να φαίνεται εξουθενωμένος από τη χρήση ουσιών. Όπως αποκάλυψε, είχε αποδυναμωθεί τόσο που λιποθυμούσε στη διάρκεια των γυρισμάτων. Άρχισε να έχει προβλήματα υγείας και το συκώτι του ήταν σε άσχημη κατάσταση. Έφτασε σε σημείο να έχει παραισθήσεις. Ζαλιζόταν και φαινόταν όντως σαν εθισμένος στα ναρκωτικά. Έβλεπε ανθρώπους να τρώνε για να νιώθει έντονη επιθυμία για φαγητό, όπως θα ένιωθε ο χαρακτήρας της ταινίας για τα ναρκωτικά. 
• Ο Leto προσπάθησε να ζήσει για δυο εβδομάδες στους δρόμους του Μπρούκλιν. Έτσι θα ερχόταν σε επαφή με ναρκομανείς και θα μπορούσε να καταλάβει καλύτερα τη ζωή τους. Έκανε φίλους τοξικομανείς, οι οποίοι τον βοήθησαν να ενσαρκώσει το ρόλο του.
• Η Ellen Burstyn ήταν υποψήφια για Οσκαρ Καλύτερης Ηθοποιού. Εκείνη τη χρονιά, το πήρε η Julia Roberts με την ταινία «Έριν Μπρόκοβιτς». 
• Μόλις τελείωσαν τα γυρίσματα ο ηθοποιός πήγε σε μοναστήρι στη νότια Πορτογαλία για να μπορέσει να βρει τον εαυτό του και φτάσει στο φυσιολογικό του βάρος. 
• Η ηθοποιός Ellen Burstyn που υποδύθηκε το ρόλο της μητέρας που ήταν εξαρτημένη από την τηλεόραση και τα φάρμακα αδυνατίσματος, χρειαζόταν τέσσερις ώρες για να ετοιμαστεί για το ρόλο της. Φορούσε διάφορα προσθετικά στο λαιμό της για να φαίνεται παχύσαρκη αλλά και δυο ολόσωμες στολές των 20 και των 40 κιλών. Είχε εννιά διαφορετικές περούκες.
• Η Jennifer Connelly υποδυόταν την τοξικομανή κοπέλα του Leto που ήθελε να γίνει σχεδιάστρια μόδας. Για να καταλάβει το πάθος της ηρωίδας με τη μόδα, άρχισε να φτιάχνει δικά της ρούχα. Κατέληξε να ανανεώσει πλήρως την γκαρνταρόμπα της.
• Ο σκηνοθέτης δεν ήθελε να δείξει κάποιο τηλεπαιχνίδι που θα συνέδεε την ταινία με τη χρονολογία που έπαιξε στους κινηματογράφους. Ήθελε να είναι διαχρονική και γι’ αυτό δημιούργησε ένα δικό του τηλεπαιχνίδι, το «Tappy Tibbons», τα γυρίσματα του οποίου διήρκεσαν μόνο μια ημέρα.
• Στις σκηνές που οι πρωταγωνιστές υποτίθεται πως κάνουν χρήση, υπάρχει σκηνοθετικό λάθος. Φαίνεται ότι οι κόρες των ματιών τους διαστέλλονται, ενώ στην πραγματικότητα έπρεπε να συστέλλονται. Ο σκηνοθέτης δεν ήθελε να κάνει μια ταινία για τα ναρκωτικά αλλά για κάθε είδους εξάρτηση.
• Το soundtrack της ταινίας ήταν το «Lux Aeterna» του Clint Mansell. Η δυναμική του τραγουδιού εντυπωσίασε και έκτοτε έχει χρησιμοποιηθεί σε διαφημίσεις, ταινίες, μεταξύ των οποίων είναι ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών και ο Κώδικας Ντα Βίντσι, αλλά ακόμα και σε βιντεοπαιχνίδια.


Βραβεία
To Ρέκβιεμ για ένα όνειρο προβλήθηκε εκτός συναγωνισμού στο Φεστιβάλ των Καννών το 2000 και έλαβε θετικές κριτικές με την κυκλοφορία του στις ΗΠΑ. Η Ellen Burstyn ήταν υποψήφια για βραβείο Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου για την παράσταση της. Η ταινία έλαβε τα εξής βραβεία:
• Βραβείο Ανεξάρτητου Πνεύματος Καλύτερου Α' γυναικείου ρόλου - Ellen Burstyn (2001)
• Βραβείο Ανεξάρτητου Πνεύματος Καλύτερης διεύθυνσης φωτογραφίας - Matthew Libatique (2001)
• Βραβείο Satellite Καλύτερου Α' γυναικείου ρόλου σε δραματική ταινία - Ellen Burstyn (2001)
• Βραβείο της Ένωσης Διαδικτυακών Κριτικών Κινηματογράφου Καλύτερου Α' γυναικείου ρόλου - Ellen Burstyn (2002)
• Βραβείο της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σικάγου Καλύτερου Α' γυναικείου ρόλου - Ellen Burstyn (2002)
• Βραβείο Boston Society of Film Critics Καλύτερου Α' γυναικείου ρόλου - Ellen Burstyn (2000)
• Βραβείο Florida Film Critics Circle Καλύτερου Α' γυναικείου ρόλου - Ellen Burstyn (2002)
• Βραβείο της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λας Βέγκας Καλύτερου Α' γυναικείου ρόλου - Ellen Burstyn (2000)
• Βραβείο της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου των Νοτιοανατολικών ΗΠΑ Καλύτερου Α' γυναικείου ρόλου - Ellen Burstyn (2000)
• Βραβείο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Στοκχόλμης Καλύτερης ηθοποιού - Ellen Burstyn (2000)
• Βραβείο Online Film Critics Society Καλύτερης σκηνοθεσίας - Darren Aronofsky (2002)
• Βραβείο Online Film Critics Society Καλύτερης πρωτότυπης μουσικής - Clint Mansell (2002)
• Βραβείο Online Film Critics Society Καλύτερου μοντάζ - Jay Rabinowitz (2002)
• Βραβείο Phoenix Film Critics Society Καλύτερου μοντάζ - Jay Rabinowitz (2002)
• Βραβείο Phoenix Film Critics Society Καλύτερου Α' γυναικείου ρόλου - Ellen Burstyn (2001)
• Βραβείο Chlotrudis Καλύτερης ταινίας (2001) 
Αφίσα
Σύνδεσμοι
    en      
Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Darren Aronofsky | Σενάριο: Hubert Selby (νουβέλα), Jr., Darren Aronofsky | Πρωταγωνιστούν: Ellen Burstyn, Jared Leto, Jennifer Connelly, Marlon Wayans | Μουσική: Clint Mansell | Φωτογραφία: Matthew Libatique | Γλώσσα: Αγγλικά | Χώρα Παραγωγής: Η.Π.Α. | Παραγωγοί: Eric Watson, Palmer West | Εταιρείες παραγωγής: Thousand Words, Protozoa Pictures | Μοντάζ: Jay Rabinowitz | Διανομή: Artisan Entertainment | Κοστούμια: Laura Jean Shannon | Γυρίσματα: Νέα Υόρκη
Trailer