Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2014

Μερικοί το Προτιμούν Καυτό

Την Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου 2014 θα προβληθεί η ταινία "Μερικοί το Προτιμούν Καυτό" του Billy Wilder.

Κωμωδία | 120| Μαυρόασπρη | Αμερικάνικη | 1959 | Κατάλληλο, επιθυμητή γονική συναίνεση 

Ταινία πολύ καυτή για λέξεις! Η διασημότερη ίσως κωμωδία στην ιστορία του σινεμά, κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους το 1959, ενώ χρονικά αναφέρεται σε μια εποχή 30 χρόνια πίσω. Στην Αμερική της ποτοαπαγόρευσης, της οικονομικής κρίσης και της μαφίας του 1929.

Πρωτότυπος Τίτλος: Some like it hot
Σκηνοθεσία: Billy Wilder
Σενάριο: Billy Wilder, AL Diamond

Η προβολή θα γίνει στον Πολιτιστικό Σύλλογο "Κ. Κανάρης" χάρτης (έναντι Ι.Ν. Παραβουνιώτισσας)
Ώρα: 20:45 
Η είσοδος είναι ελεύθερη!

Υπόθεση

Στο Σικάγο της ποτο-απαγόρευσης δυο απένταροι μουσικοί γίνονται χωρίς να το θέλουν μάρτυρες μιας γκαγκστερικής σφαγής κι αναγκάζονται να μεταμφιεστούν σε γυναίκες, για να φύγουν για το Μαϊάμι μαζί με ένα συγκρότημα γυναικών μουσικών για να γλιτώσουν τη ζωή τους. Η κάλυψη τους είναι τέλεια…μέχρι τη στιγμή που η μια απογοητευμένη από την αγάπη τραγουδίστρια πέφτει πάνω στη «Ζοζεφίν», ένας παλιός playboy ερωτεύεται τη «Δάφνη» και ένα αφεντικό του υποκόσμου αρνείται να πειστεί για την απάτη.
Την ταινία σκηνοθέτησε ο Billy Wilder και βασικοί πρωταγωνιστές ήταν η Marilyn Monroe ως Sugar "Kane" Kowalczyk, ο Tony Curtis ως Joe/"Josephine" και "Shell Oil Junior" (εκτός από τη γυναίκα παρίστανε και τον πετρελαιά, για να ρίξει την Sugar) και ο Jack Lemmon ως Jerry /"Daphne". 



Παραλειπόμενα:
  • Μεγάλο θόρυβο είχε προκαλέσει μια δήλωση, που είχε αποδοθεί στον Tony Curtis, ότι φιλώντας στο πλατό τη Marilyn Monroe ήταν σαν να φιλάει το Χίτλερ! 
  • Η Marilyn κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων ήταν έγκυος, γι' αυτό κι έδειχνε πιο παχιά από o,τι συνήθως. Η ζωή της διάσημης ηθοποιού σημαδεύτηκε από αρκετές αποβολές.
  • O Billy Wilder έλεγε τα χειρότερα για τη Marilyn. «Ήμασταν εν μέσω πτήσης και υπήρχε μια τρελή μέσα στο αεροπλάνο» είχε δηλώσει χαρακτηριστικά για τη συμπεριφορά της πρωταγωνίστριας, την οποία είχε επιπλήξει δημόσια. Μάλιστα, δεν την κάλεσε ούτε στο πάρτι για το τέλος των γυρισμάτων.
  • Για να μάθουν να φέρονται και να περπατούν σαν γυναίκες ο Tony Curtis και ο Jack Lemmon δέχθηκαν τις συμβουλές ενός άντρα που εμφανιζόταν στα καμπαρέ, υποδυόμενος τη γυναίκα, με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Barbette. 
  • Η Monroe χρειάστηκε 47 λήψεις για να πει σωστά το «It's me, Sugar». Ακόμα περισσότερο τη δυσκόλεψε να πει σωστά μια άλλη ατάκα: «Where's the bourbon».
  • Ο τίτλος Some like it hot είναι στίχος ενός παιδικού τραγουδιού από την Αγγλία, που υπάρχει από το 1760, του «Pease Porridge Hot».
  • Το «Μερικοί το προτιμούν καυτό» είναι remake της γαλλικής ταινίας Fanfare d'Amour (1935) από ένα σενάριο του Γερμανού Robert Thoeren και του Michael Logan. 
Βραβεία
Υποψήφια για 6 βραβεία Oscar. Κέρδισε 3 Χρυσές Σφαίρες
Αφίσα
Σύνδεσμοι
                   
Συντελεστές

Βασισμένη στην ιστορία των Robert Thoeren, Michael Logan | Σκηνοθεσία: Billy Wilder | Σενάριο: Billy Wilder, AL Diamond Ηθοποιοί: Marilyn Monroe, Tony Curtis, Jack Lemmon, George Raft, Joe E. Brown, Pat O'Brien | Παραγωγή: Billy Wilder, Doane Harrison, I.A.L. Diamond | Μουσική: Adolph Deutsch Χώρα παραγωγής: Η.Π.Α. | Γλώσσα: Αγγλικά | Φωτογραφία: Charles Lang ΜοντάζArthur P. Schmidt 

Trailer

Τρίτη, 2 Δεκεμβρίου 2014

Ποίηση

Την Παρασκευή, 5 Δεκεμβρίου 2014 θα προβληθεί η ταινία "Ποίηση" του Chang-dong Lee.

Δραματική | 139| Έγχρωμη | Κορεάτικη | 2010 

Ένα δράμα που επικεντρώνεται στο τέλος της ζωής μιας γυναίκας προς αναζήτηση ενός νέου νοήματος. Μια ηλικιωμένη γυναίκα αναζητεί ένα νόημα στη ζωή της σε μια σπαραχτική, δοσμένη με ειλικρίνεια, ζεστασιά και ποίηση, ταινία.

Πρωτότυπος τίτλος: Shi, Poetry
Σκηνοθεσία Σενάριο: Chang-dong Lee
Γλώσσα: Κορεάτικα

Η προβολή θα γίνει στον Πολιτιστικό Σύλλογο "Κ. Κανάρης" χάρτης (έναντι Ι.Ν. Παραβουνιώτισσας)
Ώρα: 20:45 
Η είσοδος είναι ελεύθερη!

Υπόθεση
Μια ηλικιωμένη γυναίκα η Μι-Τζα, στα πρόθυρα γεροντικής άνοιας ξεκινά μαθήματα ποίησης. Παράλληλα μαθαίνει ότι ο έφηβος εγγονός της, με τον οποίο ζει μαζί, συμμετείχε με 5 συμμαθητές του στο βιασμό μιας νεαρής κοπέλας, η οποία στη συνέχεια αυτοκτόνησε. Βλέποντας τον κόσμο γύρω της να γκρεμίζεται, προσπαθεί να αντεπεξέλθει, αναζητώντας την λύτρωση στην ποίηση.
Θα περίμενε κανείς από μια ταινία που φέρει τον πομπώδη τίτλο «Poetry», να είναι επιτηδευμένα λυρική, αυστηρά αφαιρετική και αβάσταχτα ελιτίστικη. Αντ' αυτού το «Poetry» είναι ένα δράμα λιτό, αφηγηματικό κι ανθρώπινο.
Το φιλμ ξεκινά με την εικόνα μιας ομάδας παιδιών που παίζουν στην εξοχή. Δεν υπάρχει τίποτα ηθικά μεμπτό, τίποτα αφύσικο σε τούτη την εικόνα, ως τη στιγμή που ένα πτώμα που επιπλέει στο ποτάμι εισέρχεται στο κάδρο και πλησιάζει προς το μέρος των παιδιών. Αφού πέσει ο τίτλος της ταινίας, ακολουθεί ένα πλάνο της πόλης, με τον Lee Chang-Dong να μας λέει πως από εκεί προήλθε η ανωμαλία που διατάραξε την ισορροπία της προηγούμενης εικόνας.
O Κορεάτης δημιουργός ταυτίζει την ποίηση με την φύση, με την ηθική και την αθωότητα. Η ποίηση φθίνει, μας λέει, επειδή φθίνει και η θέση των προαναφερθεισών αξιών στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Η βασική ηρωίδα αναζητά μια χαραμάδα φωτός, μια σταγόνα ποίησης μέσα στο αστικό τοπίο, την οποία αδυνατεί να βρει. Κι αφού οι απεγνωσμένες προσπάθειές της αποβούν άκαρπες, θα σκαρώσει ένα 'ποίημα' και μετά θα φύγει αθόρυβα, όπως ήρθε.
Η ματιά του Lee Chang-Dong είναι πεσιμιστική, θεωρεί την ποίηση κομμάτι μιας άλλης εποχής, καταδικασμένης να χαθεί μέσα στα ωφελιμιστικά πλαίσια της νέας τάξης πραγμάτων. Ομολογουμένως ακούγεται σαν γκρινιάρης ηλικιωμένος που παραπονιέται διαρκώς, τονίζοντας πόσο καλύτερη ήταν η κοινωνία στην εποχή του, ωστόσο αυτό είναι περισσότερο απόρροια μιας ρομαντικής προσέγγισης, παρά προϊόν δημαγωγικών προθέσεων.


Βραβεία
Οικουμενικό Βραβείο και Βραβείο Σεναρίου στο 63ο Φεστιβάλ Καννών 2010
Αφίσα
Σύνδεσμοι
                        
Συντελεστές
Σκηνοθεσία, Σενάριο: Chang-dong Lee Ηθοποιοί: Yoon Jeong-hee, Lee David, Kim Hee-ra, Ahn Nae-sang, Kim Yong-taek, Park Myeong-sin, Min Bok-gi, Kim Hye-jung, Kim Hye-jung | Παραγωγός: Jun-dong Lee  | Ήχος: Seung-cheol Lee | Χώρα: Νότιος Κορέα | Γλώσσα: Κορεάτικα | Φωτογραφία: Hyun Seok Kim | ΜοντάζHyun Kim | Μακιγιάζ: Hyun-kyu Hwang  | Κοστούμια: Choong-yeon Lee 

Trailer

Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2014

Πέτρινα Χρόνια

Την Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2014 θα προβληθεί η ταινία "Πέτρινα Χρόνια" του Παντελή Βούλγαρη.

Πολιτική, Κοινωνική | 142| Έγχρωμη | Ελληνική | 1985

Πρόκειται για την αληθινή ιστορία ενός ζευγαριού αγωνιστών της αριστεράς, τους οποίους στον κινηματογράφο ερμήνευσαν οι Δημήτρης Καταλειφός και Θέμις Μπαζάκα. 
Η ταινία δεν είναι καθαρά πολιτική.

Σκηνοθεσία/Σενάριο: Παντελής Βούλγαρης
Μουσική: Σταμάτης Σπανουδάκης


Η προβολή θα γίνει στον Πολιτιστικό Σύλλογο "Κ. Κανάρης" χάρτης (έναντι Ι.Ν. Παραβουνιώτισσας)
Ώρα: 20:45 
Η είσοδος είναι ελεύθερη!

Υπόθεση

Πρόκειται για την αληθινή ιστορία ενός ζευγαριού αγωνιστών της αριστεράς, τους οποίους στον κινηματογράφο ερμήνευσαν οι Δημήτρης Καταλειφός και Θέμις ΜπαζάκαΟ Μπάμπης (Δημήτρης Καταλειφός) και η Ελένη (Θέμις Μπαζάκα) γνωρίζονται το 1954 στη Θεσσαλία όπου παράνομα μοιράζουν προκηρύξεις. Η ιστορία αρχίζει το 1954, με τη γνωριμία τους, και συνεχίζεται στα σκληρά χρόνια της παρανομίας, των διώξεων, συλλήψεων και φυλακίσεων. Στον ελάχιστο χρόνο ελευθερίας που τους δίνεται, θα προσπαθήσουν να χαρούν ο ένας τον άλλο. Ο Μπάμπης συλλαμβάνεται και φυλακίζεται ενώ η Ελένη καταφεύγει στην Αθήνα όπου κρύβεται μέχρι το 1966 σε διάφορα σπίτια ομοϊδεατών, όπως στο σπίτι της "καπελού" Κλειώ (Ειρήνη Ιγγλέση). Το 1967, με τη χούντα των συνταγματαρχών, η κοπέλα θα κλειστεί στις φυλακές Αβέρωφ όπου θα γεννήσει τον γιο της. Ο τελευταίος θα μεγαλώσει στη φυλακή και θα παντρέψει, επίσης μέσα στη φυλακή, τους γονείς του. Η λύτρωση για το ζευγάρι θα έρθει το 1974, με τη μεταπολίτευση. Η Ελένη γνωρίζει τον Μπάμπη ελάχιστα, όμως ο έρωτας τους δυναμώνει μέσα από τις κακουχίες και ολοκληρώνεται όταν ο Μπάμπης αποφυλακίζεται. Η δικτατορία θα εμποδίσει τα όνειρά τους και η διεκδίκηση της ελευθερίας θα τους οδηγήσει στη φυλακή.    


Βραβεία

Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (260)
Βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας στην Θέμιδα Μπαζάκα
Βραβείο Σκηνοθεσίας στον Παντελή Βούλγαρη
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας
Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου: Π.Ε.Κ.Κ. (Ελλάδα, 1985)
Βραβείο καλύτερης ταινίας
Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βενετίας Ειδική μνεία για την ερμηνείας της Θέμιδας Μπαζάκα
Ειδικό Βραβείο OCIC

Κρατικά Κινηματογραφικά Βραβεία Ποιότητας ΥΠΠΟ (Ελλάδα, 1986)

Διάκριση ποιότητας ταινίας
Βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας στην Θέμιδα Μπαζάκα
Βραβείο καλύτερης μουσικής
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βαλένθια (Ισπανία, 1985)
Βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας στην Θέμιδα Μπαζάκα
Βραβείο καλύτερης μουσικής

Σύνδεσμοι

                         
Συντελεστές

Σκηνοθεσία, Σενάριο: Παντελής Βούλγαρης | Ηθοποιοί: Θέμις Μπαζάκα, Δημήτρης Καταλειφός, Μαρία Μαρτίκα, Ειρήνη Ιγγλέση, Νίκος Μπιρμπίλης, Ηλίας Κατέβας, Θάνος Γραμμένος | Παραγωγός: Παντελής Βούλγαρης | Μουσική: Σταμάτης Σπανουδάκης | Τραγούδι: Θάλεια Σπανού | Μουσικός: Βασίλης Σαλέας - Κλαρίνο | Γλώσσα: Ελληνικά | Φωτογραφία: Αρβανίτης Γιώργος | Μοντάζ: Ανδρεαδάκης Ανδρέας | Ηχολήπτης: Αχλάδης Ανδρέας | Κοστούμια: Σταυρίδου Ιουλία

Πέτρινα χρόνια - Σταμάτης Σπανουδάκης

Μουσική - στίχοι: Σταμάτης Σπανουδάκης 1986
Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης
Κλαρίνο: Βασίλης Σαλέας

Σάββατο, 1 Νοεμβρίου 2014

Ο Καιρός των Τσιγγάνων

Την Παρασκευή, 7 Νοεμβρίου 2014 θα προβληθεί η ταινία "Ο Καιρός των Τσιγγάνων" του Emir Kusturica.

Δραματική, ρομαντική κομεντί | 142| Έγχρωμη | 1988 | Ακατάλληλο κάτω των 15

Όταν ο Θεός κατέβηκε στη Γη, δεν μπορούσε να τα βγάλει πέρα με τους τσιγγάνους… και πήρε την επόμενη πτήση για πίσω. Ένας νεαρός τσιγγάνος εγκαταλείπει το χωριό του για να γίνει πλούσιος και να μπορέσει να παντρευτεί την αγαπημένη του, αλλά η επαφή του με την πόλη θα αποβεί ολέθρια.

Πρωτότυπος Τίτλος: Time of the Gypsies, Dom za vesanje
Σκηνοθεσία: Emir Kusturica
Σενάριο: Emir Kusturica, Gordan Mihić

Η προβολή θα γίνει στον Πολιτιστικό Σύλλογο "Κ. Κανάρης" χάρτης (έναντι Ι.Ν. Παραβουνιώτισσας)
Ώρα: 20:45 | Η είσοδος είναι ελεύθερη!

Υπόθεση
Ο Πέρχαν, Davor Dujmović, είναι ένας πάμφτωχος νεαρός που ζει σε έναν σ' ένα τσιγγάνικο καταυλισμό στην Γιουγκοσλαβία με την ανάπηρη αδελφή του, το θείο του και τη γιαγιά του. Αγαπά την Αζρα, Sinolicka Trpkova, την οποία έχει επανειλημμένα ζητήσει σε γάμο, αλλά η μητέρα της απορρίπτει τις προτάσεις του επειδή δεν έχει περιουσία. Όταν η γιαγιά του σώζει τη ζωή του γιου του Αχμέντ, Bora Todorovic, ενός παράνομου, εκείνος προτείνει σε αντάλλαγμα να πάει την άρρωστη αδελφή του Πέρχαν σε νοσοκομείο στη Λιουμπλιάνα και να πληρώσει όλα της τα έξοδα. Ο Πέρχαν αποφασίζει να συνοδεύσει την αδελφή του σε αυτό το ταξίδι, όμως ο περιθωριακός τρόπος ζωής της ‘οικογένειας’ του Αχμέντ τον γοητεύει και τον παρασύρει σε μια ζωή που δεν είχε ποτέ φανταστεί.
Μια μαγική ρεαλιστική νουβέλα του Kusturica που εστιάζει στην ζωή των Τσιγγάνων της Γιουγκοσλαβίας με αριστουργηματικό τρόπο και καθιερώνει τον δημιουργό ως έναν από τους σημαντικότερους κινηματογραφιστές της δεκαετίας του 90. Με καθαρά πλάνα, ξεκάθαρο στόχο και ειλικρίνεια στην αφήγηση ταρακούνησε το κινηματογραφικό κατεστημένο επιδεικνύοντας ανάλογη ελευθερία πνεύματος με αυτή των πρωταγωνιστών, του πυκνού συναισθημάτων, δράματος του. Η εκπληκτική μουσική του Goran Bregović δημιουργεί ένα ζαλιστικό σύνολο το οποίο σε συνδυασμό με τους φυλετικούς καβγάδες και τα κιτς κουστούμια απορρέει μια φασαριόζα ατμόσφαιρα λαϊκού πανηγυριού που σκιαγραφεί την παράνοια και την παρακμή της σύγχρονης Γιουγκοσλαβίας. Εκπληκτική η φιγούρα της γιαγιάς – μάνας αλλά και το μνημειώδες soundtrack. Η ταινία αποτελεί μοναδική εμπειρία, βγάζει μια Φελλινική αίσθηση και είναι κάτι ανάμεσα σε γκανγκστερική ιστορία – ρομαντική κομεντί – δράμα και Χριστιανική αλληγορία.


Βραβεία
Στο ΦεστιβάλΚινηματογράφου Καννών 1989, ο Εμίρ Κουστουρίτσα κέρδισε το βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας και η ταινία ήταν υποψήφια για ένα Palme d'Or (Χρυσό Φοίνικα). Στα 26α βραβεία Guldbagge στη Σουηδία, κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Ξένης Ταινίας. Επιπλέον, Ο καιρός των Τσιγγάνων ήταν υποψήφιο για Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία στα βραβεία Cesar στη Γαλλία (1990).
Αφίσα
Σύνδεσμοι
                           
Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Emir Kusturica | Σενάριο: Emir Kusturica, Gordan Mihić | Ηθοποιοί: Davor Dujmović, Bora Todorović, Ljubica Adžović | Παραγωγή: Mirza Pasic, Harry Saltzman |Χώρες Παραγωγής: Ηνωμένο Βασίλειο, Ιταλία, Γιουγκοσλαβία | Μουσική: Goran Bregović | Γλώσσες: Ρομά, Σερβοκροατικά, Ιταλικά | Φωτογραφία: Vilko Filač | Μοντάζ: Andrija Zafranovic | Κοστούμια: Mirjana Ostojic

Trailer

Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2014

Το Ξυπόλυτο Τάγμα

Την Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2014 θα προβληθεί η ταινία "Το Ξυπόλυτο Τάγμα" του ελληνοαμερικανού σκηνοθέτη Γκρεγκ Τάλλας (Γρηγόρης Θαλασσινός).

Κοινωνική, Δραματική | 95| Μαυρόασπρη | 1953 | Απαραίτητη γονική συναίνεση

Βασισμένη σε αληθινή ιστορία, ένα από τα λιγοστά δείγματα του ελληνικού νεορεαλισμού, με ερασιτέχνες ηθοποιούς και γυρίσματα σε φυσικούς χώρους.

Σκηνοθεσία: Γκρεγκ Τάλλας
Σενάριο: βασισμένο σε ιδέα των Γκρεγκ Τάλλας & Νίκος Κατσιώτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Γλώσσα: Ελληνικά


Η προβολή θα γίνει στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Ερέτριας χάρτης 
Ώρα: 20:45 | Η είσοδος είναι ελεύθερη!

Υπόθεση

«Αν είχες γυρίσει αυτή την ταινία προτού γυρίσω εγώ τον "Κλέφτη των ποδηλάτων" τότε σήμερα θα ήσουν εσύ ο Ντε Σίκα!».
Βιτόριο Ντε Σίκα (προς τον Γκρεγκ Τάλλας, όταν είδε το 1955 το «Ξυπόλητο Τάγμα» στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου)

Το «Ξυπόλητο Τάγμα» είναι η αληθινή ιστορία 160 παιδιών, που η δράση τους πήρε διαστάσεις μύθου όταν διώχτηκαν από τα ορφανοτροφεία της Θεσσαλονίκης από τους Ναζί κατακτητές στα χρόνια της κατοχής του Bʼ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι Γερμανοί αδειάζουν τα δημόσια κτίρια και τα επιτάσσουν. Ανάμεσα σε αυτά τα κτίρια είναι και αρκετά ορφανοτροφεία. Τα ορφανά πετάγονται στο δρόμο. Μια ομάδα, απ' αυτά τα ορφανά, για να επιβιώσουν, παίρνουν τη ζωή τους στα χέρια τους. Οργανώνονται σαν μυστικός «στρατός», με ιεραρχία και πειθαρχία. Μόνα τους συγκροτούν ομάδες κρούσης και βοήθειας. Πηγή για την τροφοδοσία τους είναι τα γερμανικά καμιόνια που κουβαλάνε ψωμί και τρόφιμα και οι μαυραγορίτες. Τα κλεμμένα μοιράζονται στα ορφανά, αλλά και σε άλλους κατοίκους της Θεσσαλονίκης που είχαν ανάγκες.
Παραλειπόμενα
Τα παιδιά του «Ξυπόλυτου Τάγματος» έμειναν στην ιστορία σαν «σαλταδόροι»Ο θρύλος λέει, πως πέρα από την αρωγή που παρείχαν στο κόσμο, κατάφερναν με την εξυπνάδα και το κουράγιο τους να βοηθούν την Αντίσταση, βρίσκοντας τρόπους να φυγαδεύουν στη Μέση Ανατολή Έλληνες, Αμερικάνους και Εγγλέζους αξιωματικούς, με σκοπό να ενωθούν με τους εκεί συμμαχικούς στρατούς. 
Στα τέλη της δεκαετίας του ΄40, βρισκόταν στην Αμερική ο ηθοποιός του Κρατικού Θεάτρου Νίκος Κατσιώτης, ο οποίος συζητώντας με τον Γκρεγκ Τάλλας (Γρηγόρης Θαλασσινός) του διηγήθηκε πως την ημέρα που η Θεσσαλονίκη γιόρταζε την απελευθέρωσή της, τον Νοέμβριο του 1944, στο τέλος της διαδήλωσης ακολουθούσε ένα τσούρμο από κουρελήδες πιτσιρικάδες οι οποίοι κρατούσαν ένα πανό που έγραφε «Ξυπόλητο Τάγμα». Η διήγηση του Νίκου Κατσιώτη, συγκλόνισε τον Τάλλας κι αποφάσισε να κάνει το «Ξυπόλητο Τάγμα» ταινία. Το 1952, ο Γκρεγκ Τάλλας έρχεται στην Ελλάδα και με την περιορισμένη οικονομική υποστήριξη ενός άλλου Ελληνοαμερικανού, ξενοδόχου στο Λος Άντζελες, του Πέτρου Μπουντούρη, άρχισε να γυρίζει την ταινία « Το Ξυπόλητο Τάγμα». Ο Νίκος Κατσιώτης έγραψε το σενάριο, ενώ την μουσική έγραψε ο Μίκης Θεοδωράκης (η πρώτη του για κινηματογραφική ταινία), με εκτέλεση από την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών (υπό την διεύθυνση τού ιδίου). 
Ο Γκρεγκ Τάλλας αποθαρρημένος από την υποτυπώδη κινηματογραφία της Ελλάδας της εποχής, σκέφτηκε αρχικά να γυρίσει την ταινία στη Νάπολη, πόλη που θεωρούσε πως είχε μια περίεργη ομοιότητα, το ίδιο άρωμα, με τη Θεσσαλονίκη. Αλλά πάλι κάτι τον έτρωγε. Κι έτσι ήρθε στην Ελλάδα και γύρισε την ταινία στη Θεσσαλονίκη σε φυσικούς χώρους. Μόνο τη σκηνή της «μαύρης αγοράς» γύρισε για καθαρά πρακτικούς λόγους στην Αθήνα, στην περιοχή των Φυλακών Αβέρωφ, όπου και λειτουργούσε πραγματικά η μαύρη αγορά στα χρόνια της Γερμανικής Κατοχής. Χρησιμοποίησε μόνο δύο επαγγελματίες ηθοποιούς, τον Νίκο Φέρμα και τη Μαρία Κωστή. Όλοι οι άλλοι που έπαιξαν στην ταινία ήσαν ερασιτέχνες. Τα 63 από τα 66 παιδιά που πήραν μέρος στα γυρίσματα, ο Γκρεγκ Τάλλας τα πήρε από αναμορφωτήρια της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. 
Η μηχανή λήψης ήταν του 1924 και χρησιμοποιήθηκαν μόνο 6 προβολείς για τον φωτισμό. Το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα της ταινίας - σε συνδυασμό με τις συνθήκες παραγωγής - ήταν μια μεγάλη έκπληξη στην Αμερική. Δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι αυτή η ταινία γυρίστηκε με τόσο λίγα τεχνικά μέσα. Για παράδειγμα, ο φωνολήπτης της Κολούμπια ήταν αδύνατο να πιστέψει πως αυτή η ταινία γυρίστηκε βουβή και πως είχαν επιτευχθεί τόσο άψογοι συγχρονισμοί στο ντουμπλάρισμα της ηχητικής μπάντας στην Ελλάδα! Το αρνητικό της ταινίας είχε χαθεί και χάρη στις προσπάθειες του διευθυντή της Ταινιοθήκης της Ελλάδας, Θόδωρου Αδαμόπουλου που εντόπισε δύο κόπιες προβολής σε καλή κατάσταση, δημιουργήθηκε, μετά από χρονοβόρες και πολυδάπανες διαδικασίες, ένα καινούργιο αρνητικό της ταινίας. 
Βραβεία
Το «Ξυπόλυτο Τάγμα» ήταν η πρώτη ελληνική ταινία που κατόρθωσε να βραβευτεί σε διεθνές φεστιβάλ. Πήρε το 1955 το πρώτο βραβείο, «Χρυσή Δάφνη», στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Εδιμβούργου.
Αφίσα

Σύνδεσμοι

                          

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Γκρεγκ Τάλλας | Σενάριο: Νίκος Κατσιώτης βασισμένο σε ιδέα των Γκρεγκ Τάλλας & Νίκος Κατσιώτης Ηθοποιοί: Νίκος Φέρμας, Μαρία Κωστή (επαγγελματίες ηθοποιοί) | στο ρόλο του Νίκου ο Αντώνης Βούλγαρης | Βασίλης Φραγκαδάκης (Αντρέας), Χρήστος Σολούρογλου (Τζο), Ευάγγελος Γιωτόπουλος (Ιάκωβος), Σταύρος Κρόζος (Δημήτρης), Γιώργος Αξιώτης (Θάνος), Καίτη Τζίνη (Μάρθα) | Παραγωγή: Πέτρος Μπουντούρης | Χώρα Παραγωγής: Ελλάδα | Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης | Εκτέλεση μουσικής: Συμφωνική Ορχήστρα Αθηνών (ΚΟΑ) υπό τη διεύθυνση του συνθέτη | Γλώσσα: Ελληνικά | Οπερατέρ: Μιχαήλ Γαζιάδης  | ΜοντάζΓκρεγκ Τάλλας | Γυρίσματα: Θεσσαλονίκη, Αθήνα